مىدهد وبه سال 1340 در سلسلهء منشورات دانشگاه تهران بچاپ رسيده است . د : تلخيص فيلسوف وعارف نحرير شيعي سيّد حيدر آملي . اين كتاب ، پيرايشى است كه بغرض اصلاح وتنظيم اصطلاحات الصّوفيه پديد آمده است . « 1 » ظاهرا نسخه‌اى از اين تلخيص بدست نيست . « 2 » پىنوشت‌ها بر اين كتاب حواشي متفرّقهء بسيارى نوشته شده است كه در كنار صفحات بسيارى از نسخ خطّى اين اثر به چشم مىآيد . آن حواشي كه صورت كتاب مستقل يافته‌اند عبارتند از : ذ : حاشيهء شمس الدّين محمّد بن حمزهء فنارى . ر : حاشيهء الحسيني . س : حاشيه‌اى مجهول المؤلّف كه بسيار ارزشمند است وپيش از سال 851 ه . ق تدوين يافته . اين حاشية نه تنها به توضيح مواضعى از متن پرداخته است كه بخشهائى از نفحات وديگر آثار قونوى را كه در ارتباط با متن بوده است نقل نموده . گزيده‌هائى از اين حاشية در كناره‌هاى صفحات نسخ « ج » و « د » اصطلاحات نقل شده ونسخه‌اى مستقل از آن نيز در مجموعه‌اى كهن در تركيه موجود است . اين نسخه در تاريخ 24 جمادى الأول سال 851 در ابرقو كتابت شده وتصويرى از آن در ميكرو فيلم 442 ، عكسي 829 ص 357 تا 372 در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران محفوظ مىباشد . چاپهاى كتاب تا آنجا كه راقم مىداند اين كتاب پيش از اين ده مرتبه به چاپ رسيده است .

--> ( 1 ) . بنگريد : الذّريعة ج 2 ص 122 شمارهء 490 . ( 2 ) . بنگريد : مقدّمهء عربى مصحّحين جامع الأسرار از همو ص 20 شمارهء 6 .